ต้น..รื่นรมย์
ปลายร้อนฟ่อนฝันพลันต้นฝน
ในเมฆหม่นคนและคนค้นความ
สิ่งใดใดขีดใจนัยให้นิยาม
ก่อความเธอถามทักรักทักทาย
เราเดินทางมากคราล้าเท่าใด
ฤดูใจใกล้อ่อนล้าศรัทธาหาย
จึงกอบอุ่นหนุนเชื่อเหลือผุดพราย
เกิดกลายกายบรรจบประสบใจ
สองปีผ่านพ้นถนนเลยล่อง
ทำนองขีดคร่อมแทบตรอมไหม้
เพื่อค้นวนเวียนเรียนใจใหม่ใหม่
โศกไศลคลายคลาพาบรรจบ
หรือนี้คือจังหวะของสองเรา
อันเขาขีดไขว้สองใจให้ประสบ
สุดสิ้นเรื่องร้ายปลายค้นพบ
อวสานกาลร้ายกลบจึงจบดี
เรามิรู้เหลือฤดูเท่าใดทายท้า
มากมรรคาร้อนร่าหนาวฟ้ากี่
แค่มีเธอประคองใจใกล้ใกล้ที่
เรื่องดีดีคงมากล้นในค้นความ
ลำนำบทแรกชำแรกหน่อ
ใช่รีรอเราพรวนดินถวิลงาม
รดน้ำใจผูกใกล้ใกล้ในทุกยาม
ต้นรักงามรอรดฝันวันใหม่ใหม่
ขอบคุณอีกครั้งแลมากครา
สิ่งใดหนาหนุนเธอมาให้ถามไถ่
มาปลุกปลอบคำตอบวันอันสดใส
ฉันยิ้มให้เธอยิ้มชื่นได้..รื่นรมย์
